ฤดูหนาวฤดูเหงาเท่ากันไหม
หนาวจับใจหนาวจับจิตคิดสับสน
หรือเหงาบ้างหนาวบ้างประสาคน
เริ่มสับสนจนเซ็งจิตคิดทำไม -*-

คืนนี้หนาวฟ้าก็หม่นแต่คนหิว -"-
นั่งท้องกิ่วเพียงเดียวดายน่าอายไหม
มาม่าหมดอดหัวโต..โธ่!!...จนใจ
ต้องทนไปกว่าจะเช้าเศร้าอุรา

ข้างนอกหนาว จำจับเจ่า อยู่ในบ้าน
มองหาการ งานอันใด ทำดีหนอ
เปิดเนตเล่น หาเพลงฟัง ฮัมเคล้าคลอ
นั่งอ้อล้อ ต่อกล่อนกัน มันส์เถิดเทิง ^^

ท่านมาท้ากันถึงเพียงนี้เชียว
งั้นประเดี๋ยวจะแต่งให้ดูเลย

จะวันนี้วันไหนมันก็หนาว
นั่งดูดาวอ่าวเฮ้ยหายไปไหน
ไม่เป็นไรไม่ดูดาวก็ได้
นั่งซุกผ้าห่มในบ้านแทนละกัน

ตื่นแต่เช้าเศร้าซึมสะลึมสะลือ
ลมกระพือหนาวสะบัดระส่ำระสาย
แม้จะรู้เพียงตื่นคงมิตงมิตาย
แต่มิวายขี้เกียจจะหยัดจะยืน

หนาวๆ ต้องคลุมโปงสิฮะ

คลุมโปงห่มข่มให้หลับสู้ลมหนาว
พอถึงเช้าต้องลุกขึ้นสุดจะฝืน
ภารกิจงานต้องทำจำต้องตื่น
สิ้นสะอื้นด้วยน้ำเย็นสาดกายโครม

อ้าว แต่งไปตอนเช้าซะละ ไม่ใช่กลอนกลางคืนอ่ะ

อุ๊ย .. กลอนนี้ .. จำได้ๆๆๆ
.
.
คล้ายคืนเหงาคืนหนาวเหมือนคราวก่อน
เคยต่อกลอนกับแสร้งว่าพาระรื่น
มิยอมหลับยอมนอนหลายๆคืน
คิดรื้อฟื้นเรื่องหลังที่ครั้งก่อนมา

^
^
ง่า .. โดนเสียบ

(กลอนสุภาพ)


หน่วยเอสเอสมาร่วมด้วยช่วยกันเข่น
ละเลงเล่นเค้นสมองลองค้นหา
เพื่อร้อยคำทำให้สวยด้วยวิชา
ที่ศึกษามาแต่เด็กเล็กจนโต

(โคลงสี่สุภาพ)


นึกถึงอดีตย้อน.............ความหลัง
แสนสุขสนุกจัง.............นั่งเค้น
ต่อกลอนค่ำเช้ายัง.........ไม่เลิก
แต่งสดลงทุก'เม้นท์.......เก่งไร้ใดเทียม

(กลอนสุภาพ)


ฤๅคืนหนาวดาวหม่นคนจึงเปลี่ยว
ใจห่อเหี่ยวเปรี้ยวปากอยากจะหอน(?)
จึงมาเล่นเฟ้นคำทำเป็นกลอน
ร่างร้อยก่อนค่อยนอนหลับนับแกะกัน

[กลอนถอดโคลงถอดฉบัง]
( Viscount ให้ชื่อว่า "รวมมิตรสามสหาย")

ลองเล่นให้ซับซ้อนกว่าเดิมดู
จักว่ารู้เพิ่มอีกได้หนอ
เรามั่วปนเติมเสริมแต่งเอาพอต่อ
เล่นเย้าล่อให้เล่นล้อกันเองฯ

ลองเล่นให้ซับซ้อน...........กว่าเดิม
ดูจักว่ารู้เพิ่ม....................อีกได้
หนอเรามั่วปนเติม.............เสริมแต่ง เอาพอ
ต่อเล่นเย้าล่อให้...............เล่นล้อกันเองฯ

ลองเล่นให้ซับซ้อนกว่า...........เดิมดูจักว่า
รู้เพิ่มอีกได้หนอเรา
มั่วปนเติมเสริมแต่งเอา............พอต่อเล่นเย้า
ล่อให้เล่นล้อกันเองฯ

แสร้งว่าว่าเล่นแสร้ง.............แกล้งทำ
สมมติตัวเลิศล้ำ..................เก่งกล้า
เล่นแต่งมั่วหน้าดำ...............เครียดเคร่ง
ผสมสูตรเล่นบ้าบ้า...............เช่นนี้คนเกรงฯ

ฤดูหนาว เเต่เธอหาย หน้าไปไหน
ไปอยู่ไกล รู้ไหมฉัน ขาดไออุ่น
อยากอยู่ใกล้ ใกล้เธอ ได้ละมุน
กอดจนอุ่น ทุกค่ำคืน คิดถึงเธอ..

ทั้งหนาวลมเหมันต์อันโชยพัด
หนาวชะงัดไร้ผู้ให้ใจไผลเผลอ
หนาวสุดยอดเม้นต์สิบสองนี่แหละเออ
ผมล่ะเหวอท่านแต่งได้ได้อย่างไร

โลกนี้แสนโหดร้าย................เหลือทน
หลงเกิดมาเป็นคน.................วุ่นแท้
ต้องกระเสือกกระสน...............แก่งแย่ง กันนา
อารมณ์จิตก็มักแพ้.................พ่ายให้กิเลสมารฯ

หนาวจนแต่งไม่ออก มาลงชื่อไว้ก่อน

คืนก็หนาวเท้าก็เจ็บเล็บก็เหี่ยว
จะไปเที่ยวเลี้ยวไปมาหน้าก็เฉา
ต่อกลอนเล่นเช่นก่อนเก่าเล่าเรื่องราว
หน่วยกล้าตายจะไม่เหงาเพราะหนาวใจ
๐๐๐
ถึงเชียงรายได้เสียทีเกือบซี้แหง
สามสิบหกชั่วโมงแท้ไม่เหลวไหล
นั่งเครื่องบินจนหลังแข็ง-แรงลดไป
หลับเป็นตายเมื่อถึงบ้าน...นานจังไร
๐๐๐
น้ำก็เย็นกระเด็นกระดอนตอนเช้าเช้า
หยดน้ำค้างพร่างพราวสกาวใส
ปล่อยให้น้ำที่มันค้าง...ค้างต่อไป
วันนี้ไซร้ไม่อาบน้ำเพราะความเย็น
๐๐๐
คิดถึงแสร้งว่าทุกคนจ้ะ
ถึงบ้านแล้วจ้ะ

(โคลงสี่สุภาพ)


ง่วงง่วงอยากหลับให้..............สนิทดี
เริ่มเหนื่อยต้องขอที...............แอบอู้
สักตื่นค่อยลุยตี....................ทำศึก
เก็บกวาดจัดทัพสู้..................กวาดล้างการงาน

คืนหนาว จันทร์พราวคืนเพ็ญ
ดวงเดือนสวยเด่น ดาวเร้นซ่อนกาย
ดารา หลบหน้าลี้หาย
เหตุเจ้าเอียงอาย เร้นกายหลบจันทร์
แสงใส ยังไม่เทียมทัน
ด้วยแสงจันทร์นั้น เกินฝันใฝ่หา
ดาวน้อย แม้ร้อยดารา
มิอาจหาญกล้า เทียมเจ้าจันทรา
-------------------------------
ง่า...เห็นคอมเมนท์ที่บล็อกเลยเข้ามา ขอบคุณมากนะคะ
กลอนข้างบนขอเล่นด้วยคน อาจจะไม่เพราะต้องขออภัยก่อน เห็นว่าเล่นเป็นกวีเลยขอลองหยิบรูปแบบงานของคุณจิระนันท์ในดอกไม้จะบานมาลองเล่น แต่สงสัยจะไม่ติดฝุ่นเท้าคุณจิระนันท์เลยแฮะ

ความหนาวเหน็บเจ็บเนื้อเหลือทนไหว
แก้กษัยด้วยกสินสิ้นปัญหา
มองความหนาวราวทุกข์ปลุกปัญญา
มองคุณค่าความหนาวคราวทุกข์ทน

หนึ่ง . . . ประหยัดค่าไฟได้มากโข
สอง . . . สุดโก้ใส่เสื้อหนาวถึงคราวหรู
สาม . . . ไม่ร้อนตอนบ่ายสบายกู
สี่ . . . ได้อยู่คู่บ้านสราญใจ

เดินเรื่อยๆเลาะๆมาเคาะบ้าน
ใครอยู่บ้างช่วยวานมาขับสู้
น้องสาวคนใกล้...เขาบอกให้ลองดู
เผื่อจะมีสักรู...ให้หนูแจม
อยากมีเพื่อน มีเผ่าให้เข้าพรรค
เผื่อจะมีใครให้รักเป็นของแถม
อุ๊ย...อุ๊ย อุ๊ย ยกมือ ถือโอกาสแซม
ขอนะคะขอแจม...แจ่มด้วยคน

.....................


สวัสดีค่ะ
เพิ่งมาค่ะ

ตกลงคุยกันเรื่องหนาว เราไม่รู้
ต่ออะไรเกี่ยวกับรูไปอยู่นั่น
ไอ้ว่าหนาวเราก็หนาว...อยู่เหมือนกัน
เมื่อคืนนั่งร้านยัน...ถึงเจ็ดโมง
เหล้ามีก็ไม่กินกินแต่กับ
กินต้มตีน(ไก่) ครับ...ซดแล้วโล่ง
แล้วก็ชิงหลับเอาเสื้อมาคลุมโปง
ตื่นอีกทีหกโมง ...ก็ยังกิน

...............

ไปร้านข้าวต้มกะคนรู้ใจค่ะ
เขากินเหล้าเรากินกับ
กินเท่าไหร่
มันก็ไม่กลับซักที

ตอนเช้าหนาวมากกกกก

(ต่อจากหนูหมวย)


ห้า.........อาบน้ำน้อยครั้งได้ไม่เปลืองเปล่า
หก........สบายเราหลับสนิทน่าพิศมัย
เจ็ด.......กินดีอร่อยสุขสนุกฤทัย
แปด.....จิตใจเย็นลงเยอะ...เนอะ..น้องยา

เก้า........เอากันหนาวให้สาวที่หนาวสั่น
สิบ.........ป่วยพลันอ้อนสาวน้อยคอยรักษา
สิบเอ็ด....แฟนให้กอดบ่อยกว่าทุกครา
สิบสอง.....หาวันกุ๊กกิ๊กได้ง่ายดาย (ดูวันหยุดบนปฏิทินแล้วมีความสุขนิ)

ทำไมของผมสี่ข้อมีแต่เรื่องกุ๊กกิ๊กกับสาวได้ล่ะเนี่ย

สิบสาม... สูดูดอกไม้บานแสนสวย
สิบสี่... ช่วยร้านผ้าห่มให้ได้ขาย
สิบห้า... ฟังเพลงก็เพราะอย่างง่ายดาย
สิบหก... ไซร้กอดพ่อแม่ ก็อุ่นดี

แต่วันนี้ไม่หนาวแล้วนี่นาาา ว้าาา ...

ป.ล. จากน้องพีเอส เอ่อมม สิบหกของพี่
เอาไว้สำรองสิบเอ็ดของน้องอ่ะค่ะ
เผื่อคนไม่มีแฟน

สิบเจ็ด........ผ้าแห้งไวทันใจยิ่ง
สิบแปด......ยิงเป้าได้แม่นแสนสุขศรี
สิบเก้า.......ของบูดเน่ายากลาภปากซี
ซาว..........นั้นดีที่ไม่เมื่อยเหนื่อยง่ายดาย

ซาวเอ็ด...นอนตื่นสายได้ไม่น่าเกลียด
ซาวสอง...นั่งเบียดคนข้างข้างได้ไม่ขวยเขิน
ซาวสาม...ประหยัดพลังงานได้ด้วยการเดิน
ซาวสี่...ฟังเพลงเหงาเพลินเพลินอาจเฉาตาย

คืนหน้าหนาวฝนเทมาดังฟ้ารั่ว
ฟ้าปวดหัวรึเป็นหวัดกระนั้นหรือ
ถึงร่ำไห้น้ำตานองร้องฮือฮือ
เอ้า! แบมือ......นี่พาราฯ ..มาเอาไป